Ludzie tęsknią za magią. Pragną ją widzieć w codziennym życiu. Wystarczy spojrzeć na przemysł filmowy. W zasadzie używamy najnowocześniejszej technologii, żeby stworzyć magię na ekranie. To jakby nieodłączny element bycia człowiekiem: chcieć dotknąć czegoś mistycznego i niewyjaśnionego. W takiej sytuacji wydaje się naturalne wywołanie odwrotnej apokalipsy: magia powraca rządna zemsty.
Róża Jakobsze
Historia jest tylko sposobem wyrażenia bohaterów. Nie sama akcja jest najważniejsza, tylko właśnie ci bohaterowie.
Marta Kisiel
Kiedy w mojej głowie rodzi się jakaś historia, nie zastanawiam się, w jakiej jest konwencji, po prostu płynę z prądem, obmyślam ją sobie dalej, a potem siadam i zaczynam spisywać.
Tomasz Różycki
Na podstawie jakiegoś wyobrażenia można sobie stworzyć konkretną historię, wymyślić cały nowy świat, a później ją zniszczyć, to znaczy pokazać jak ona się nie zrealizowała. Pokazać swoje rozczarowanie.
Dwaj panowie S, czyli rozmowy o literaturze i nie tylko
Rozmowa III Tadeusz Dąbrowski i manowce filozofii Jan Siwmir – Swoje poprzednie rozważania dotyczące Tadeusza Różewicza zakończyliśmy wzmianką o odróżnieniu poety od filozofa. Powtórzę zatem: według mnie, nie każdy filozof jest poetą, tak jak nie każdy poeta jest filozofem. Choć oczywiście bywa i tak, że myśl filozoficzna zawarta jest w wierszach, albo filozofowie szukają podobnych [...]
Dwaj Panowie S – Tadeusz Różewicz i barbarzyńcy
Jan Siwmir – Pomyślałem sobie, że zajmowanie się Dyckim, Dehnelem czy Maliszewskim jest trochę z naszej strony takim sięganiem lewą ręką do prawego ucha. Większość bowiem tego, co złe w naszej literaturze, zaczęło się lata temu, od momentu uznania Różewicza za cudowne dziecko literatury. To on otworzył drzwi, przez które dziś wtaczają się hordy grafomanów [...]
Sobieraj odpowiada Dehnelowi
Szanowny Panie, rzadko zaglądam do internetu, dlatego dopiero teraz mogę odpowiedzieć na Pański felieton o mojej nieskromnej osobie, który, przyznaję, sprawił mi ogromną przyjemność, przynosząc ze sobą tak konieczne dla megalomana mojego pokroju katharsis. Cóż, nie jestem idealny – ale kto jest?
Dwaj panowie S, czyli rozmowy o literaturze i nie tylko
Eugeniusz Tkaczyszyn Dycki „Piosenka o zależnościach i uzależnieniach” Jan Siwmir – Słyszałeś, znów coś się objawiło w Republice Kolesiów. Po raz kolejny Nike (czyt: najki) się rozkleiły i przeciekają. Tomasz Sobieraj – Ty ciągle swoje… zawsze były jakieś układy. Weź skamandrytów, którzy świetnie ustawili się w okresie międzywojennym – związani z obozem sanacyjnym, piastowali stanowiska [...]
Grzegorz Walczak z CZAQU
Nie ma pojęcia normalności.
Jarosław Kolasiński
Już nie uważam, że jeśli tylko mam słuszność i to głośno wytłumaczę, to inni mnie zrozumieją i pomyślą podobnie.